வீட்டில் சமைத்தாலும் பயம்... ஹோட்டலில் சாப்பிட்டாலும் பயம்... நாம் சாப்பிடுவது உணவா? அல்லது நம் உடல்நலத்தை வைத்து நடத்தப்படும் பரிசோதனையா?
ஒரு காலத்தில் "உணவே மருந்து" என்று வாழ்ந்தவர்கள் நம் முன்னோர்கள். ஆனால் இன்று "உணவுக்கே மருந்து தேவைப்படும் காலத்தில்" நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோமோ என்ற கேள்வி எழுகிறது.
அன்று வீட்டுத் தோட்டத்தில் விளைந்த காய்கறிகள், இயற்கை உரத்தில் வளர்ந்த பயிர்கள், வீட்டிலேயே தயாரிக்கப்பட்ட உணவுப் பொருட்கள் என நமக்குத் தேவையான பலவற்றை நாமே உற்பத்தி செய்து பயன்படுத்தினோம்.
ஆனால் இன்று?
காய்கறி முதல் மசாலா வரை, பால் முதல் எண்ணெய் வரை, அரிசி முதல் குழந்தைகள் விரும்பிச் சாப்பிடும் தின்பண்டங்கள் வரை அனைத்தையும் கடைகளில்தான் வாங்குகிறோம்.
ஆனால் நாம் வாங்கும் பொருட்களில் உண்மையில் என்ன இருக்கிறது என்பது நமக்குத் தெரியுமா?
நேற்று தடை... இன்று மீண்டும் விற்பனை! இடையில் என்ன மாறியது?
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நூடுல்ஸ் தொடர்பான சர்ச்சையும் தடையும் நாடு முழுவதும் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தின.
பின்னர் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள், ஆய்வுகள், விதிமுறை சார்ந்த செயல்முறைகளுக்குப் பிறகு அந்தப் பொருள் மீண்டும் சந்தைக்கு வந்தது.
ஆனால் சாதாரண மக்களுக்கு எழும் கேள்வி வேறு.
"நேற்று சாப்பிடக்கூடாது என்றார்கள்... இன்று சாப்பிடலாம் என்கிறார்கள்... அப்படியானால் இடையில் என்ன மாறியது?"
இதற்கான அறிவியல் விளக்கங்கள், ஆய்வு முடிவுகள், பாதுகாப்பு உறுதிப்பாடுகள் எல்லாம் பொதுமக்களுக்குப் புரியும் வகையில் சென்றடைகின்றனவா?
இன்றும் பல பிரபலமான உணவுப் பொருட்கள் தொடர்பாகத் தரக்குறைபாடு, கலப்படம், பாதுகாப்பு ஆய்வு போன்ற செய்திகள் வெளியாகின்றன.
ஒரு பொருளில் பிரச்சினை கண்டறியப்பட்டால் அது குறிப்பிட்ட தொகுதிக்கானதா, தயாரிப்பு முறைக்கானதா, அல்லது ஒட்டுமொத்தப் பொருளுக்கானதா என்பதைத் தெளிவாக அறிவிக்க வேண்டாமா?
ஒரு பிராண்டை நம்பிப் பல ஆண்டுகளாகச் சாப்பிட்ட மக்களுக்கு, அதன் பாதுகாப்பு குறித்த முழுமையான விளக்கத்தைப் பெற உரிமை இல்லையா?
ஹோட்டலுக்குச் செல்வது சாப்பிடுவதற்கா... பயப்படுவதற்கா?
இன்று குடும்பத்துடன் ஒரு ஹோட்டலுக்குச் சென்று நிம்மதியாகச் சாப்பிடுவதற்குக்கூட சிலருக்குத் தயக்கம் வருகிறது.
ஒரு நாள் கெட்டுப்போன இறைச்சி பறிமுதல் செய்யப்பட்டதாகச் செய்தி. மற்றொரு நாள் சுகாதாரமற்ற சமையலறை. இன்னொரு நாள் காலாவதியான உணவுப் பொருட்கள் கண்டுபிடிப்பு.
சாதாரண உணவகங்கள் மட்டுமல்ல, ஆடம்பரமான நட்சத்திர ஹோட்டல்களிலும் சுகாதாரக் குறைபாடுகள் கண்டறியப்படும்போது மக்கள் யாரை நம்புவது?
ஹோட்டலின் பெயருக்குத்தான் ஐந்து நட்சத்திரமா? அங்கு தயாராகும் உணவின் சுகாதாரத்திற்கும் ஐந்து நட்சத்திரம் இருக்கிறதா?
இன்றைய காலத்தில் உணவின் சுவையைவிட அது பாதுகாப்பானதா என்ற கேள்வியே முக்கியமாகிவிட்டது.
ஆன்லைனில் கெட்டுப்போன உணவு... பணத்தைத் திருப்பித் தந்தால் உயிரும் திரும்பிவிடுமா?
ஆன்லைனில் ஆர்டர் செய்த உணவு கெட்டுப்போயிருந்தால் புகார் அளிக்கிறோம்.
உடனே ஒரு பதில்.
"Sorry for the inconvenience. Your amount will be refunded."
அடடா! என்ன ஒரு அற்புதமான தீர்வு!
உணவுக்குக் கொடுத்த ₹300 திரும்பக் கிடைத்துவிடும். ஆனால் அந்த உணவைச் சாப்பிட்டு உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டால்?
மருத்துவமனைக்குச் செலவழிக்கும் பணத்தை யார் கொடுப்பார்கள்?
உணவுக்கான பணத்தைத் திருப்பித் தர முடிந்த உங்களால், பாதிக்கப்பட்ட உடல்நலத்தையும் திருப்பித் தர முடியுமா?
ரீஃபண்ட் கொடுப்பது மட்டும் தீர்வல்ல. தவறு நடந்தது எங்கே, மீண்டும் நடக்காமல் தடுக்க என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது என்பதுதான் முக்கியம்.
சரி... வீட்டிலேயே சமைத்துச் சாப்பிடலாம் என்றால் அதற்காவது உத்தரவாதம் இருக்கிறதா?
வெளியில் சாப்பிடுவதுதான் பிரச்சினை என்றால் வீட்டிலேயே சமைத்துச் சாப்பிடலாம்.
ஆனால் அங்கேயும் ஒரு கேள்வி காத்திருக்கிறது.
நாம் சமைக்கும் காய்கறிகள், பயன்படுத்தும் எண்ணெய், மசாலா, அரிசி, பருப்பு எல்லாம் உண்மையிலேயே பாதுகாப்பானவையா?
அன்று வீட்டுத் தோட்டத்தில் விளைந்த காய்கறிகளைப் பறித்துச் சமைத்தோம். இன்று சந்தையில் வாங்கும் காய்கறி எங்கு விளைந்தது, எந்த அளவுக்குப் பூச்சிக்கொல்லிகள் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பது கூட நமக்குத் தெரியவில்லை.
முன்பெல்லாம் சில காய்கறிகள் சில நாட்களிலேயே அழுகிவிடும். ஆனால் இன்று சில நேரங்களில் வாங்கும் தக்காளி உள்ளிட்ட காய்கறிகள் பல நாட்கள் கெடாமல் இருப்பதைப் பார்க்கிறோம்.
உடனே ஒரு சந்தேகம் எழுகிறது.
"இவ்வளவு நாட்கள் கெடாமல் இருக்கிறதே... இதில் என்னதான் பயன்படுத்தியிருப்பார்கள்?"
உண்மையில் ஒரு காய்கறி நீண்ட நாட்கள் கெடாமல் இருப்பதற்கு அதன் வகை, அறுவடை முதிர்ச்சி, சேமிப்பு முறை, வெப்பநிலை போன்ற பல காரணங்கள் இருக்கலாம். அதுவே அதிக பூச்சிக்கொல்லி பயன்படுத்தப்பட்டதற்கான ஆதாரம் அல்ல.
ஆனால் நாம் வாங்கும் காய்கறிகளில் அனுமதிக்கப்பட்ட அளவுக்கு அதிகமான பூச்சிக்கொல்லி எச்சங்கள் இல்லை என்பதை யார் உறுதிப்படுத்துகிறார்கள்?
நம் வீட்டுச் சமையலறை சுத்தமாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்தச் சமையலறைக்கு வரும் பொருட்களின் தரத்தை நாம் எப்படி உறுதிப்படுத்துவது?
முப்பது வயதிலேயே மாத்திரைகள்... அடுத்த தலைமுறையின் நிலை என்ன?
இன்று இளம் வயதிலேயே சர்க்கரை நோய், உயர் ரத்த அழுத்தம், உடல் பருமன், கொழுப்புக் கல்லீரல் போன்ற உடல்நலப் பிரச்சினைகள் குறித்து அதிகம் பேசப்படுகிறது.
இவற்றுக்கு உணவு மட்டுமே காரணமல்ல. வாழ்க்கை முறை, உடற்பயிற்சியின்மை, மன அழுத்தம், மரபியல் எனப் பல காரணங்கள் உள்ளன.
ஆனால் நாம் அன்றாடம் சாப்பிடும் உணவின் தரமும் உணவுப் பழக்கங்களும் முக்கியமானவை அல்லவா?
இன்று 30 வயதில் உடல்நலத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படும் தலைமுறையாக நாம் இருக்கிறோம் என்றால், நாளை நம் குழந்தைகள் எந்த வயதில் இந்தக் கவலையைச் சந்திக்கப்போகிறார்கள்?
நம் குழந்தைகளுக்கு நல்ல கல்வி கொடுக்கிறோம். சொத்துச் சேர்க்கிறோம். பணத்தைச் சேமிக்கிறோம்.
ஆனால் அவர்கள் ஆரோக்கியமாக வாழக்கூடிய உணவுச் சூழலை விட்டுச் செல்கிறோமா?
இறுதியாக ஒரே ஒரு கேள்வி...
உணவுப் பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் சோதனை நடத்துகிறார்கள். தரமற்ற பொருட்களைப் பறிமுதல் செய்கிறார்கள். சில நிறுவனங்களுக்கு அபராதம் விதிக்கிறார்கள்.
ஆனால் சோதனையில் பிடிபடும் பொருட்கள் மட்டும்தான் தரமற்றவையா?
சோதனைக்கு வராத இடங்களில் விற்கப்படும் உணவுப் பொருட்களின் நிலை என்ன?
ஒவ்வொரு பொருளையும் பொதுமக்களால் ஆய்வகத்திற்குக் கொண்டு சென்று பரிசோதிக்க முடியாது.
அதற்குத்தான் உணவுப் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் இருக்கின்றன. அவை சோதனை நடத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், அதன் முடிவுகளையும் மக்களுக்குப் புரியும் வகையில் வெளிப்படையாகத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
அன்று உணவே மருந்து என்றார்கள். இன்று உணவைச் சாப்பிடுவதற்கு முன்பே அது நோயைத் தருமோ என்று அஞ்ச வேண்டியிருக்கிறது!
நாம் சம்பாதிப்பது நல்ல உணவைச் சாப்பிட்டு ஆரோக்கியமாக வாழ்வதற்குத்தான்.
ஆனால் நாம் சாப்பிடும் உணவாலேயே உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டு, சம்பாதித்த பணத்தை மருத்துவமனையில் செலவழிக்க வேண்டிய நிலை வந்தால், இந்த வளர்ச்சிக்கு என்ன அர்த்தம்?
நம் முன்னோர்கள் நமக்கு உணவை விட்டுச் சென்றார்கள். நாம் அடுத்த தலைமுறைக்கு என்ன விட்டுச் செல்லப்போகிறோம்?
ஆரோக்கியமான வாழ்க்கையையா... அல்லது மருத்துவமனைக்கான சேமிப்பையா?
— Erithazhal | சிறப்புத் தலையங்கம்



